|
*


เรื่องสุดท้ายที่ฉันจะเล่าสู่ท่านทั้งหลายฟังก็คือเรื่อง
ทุน. เรื่องนอกนั้น โดยมากก็เป็นเรื่องที่ท่านอาจทราบได้แล้ว หรือบางเรื่องก็เป็นของส่วนตัว
เกินไปกว่าที่จะนำมาเล่าในหน้ากระดาษเหล่านี้
ทุนอันแรก
คือ เงินและแรง. การใช้จ่ายเนื่องกับสวนโมกข์นั้น ปรากฏอยู่แล้วตามบัญชีในแถลงการณ์ของคณะธรรมทาน
ว่ามีจำนวนเท่าใด. ทั้งหมดนั้นส่วนมากใช้ในการตกแต่งสถานที่ การล้อมลวดหนามการทำที่พักอาศัย
และใช้เป็นค่ำหยูกหยาในคราวเจ็บไข้ ตลอดจนค่าเดินทางไปมาซึ่งมีอยู่บ่อย
ๆ. บางปีก็มากบางปีก็น้อย.

เมื่อมาช่วยงานก่อสร้างในสวนโมกข์
ชาวบ้านนำอาหารมาเลี้ยงกันเอง
เพราะทราบว่าสวนโมกข์ยังยากจนอยู่
และนับตั้งแต่แรกเริ่มมา
เมื่อพิจารณาดูแล้ว อาจจะพบความจริงได้อย่างหนึ่งว่า การจัดสถานที่แบบนี้
ไม่เป็นการหมดเปลืองมากมายอย่างใดเลย เมื่อคำนึงถึงผลแล้ว รู้สึกว่าได้ผลเกินค่า
หากแต่ว่าผลนั้น ๆ เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวมีตนแสดงอยู่ปรากฏชัดเหมือนการบริจาคสร้างโบสถ์สร้างวัด
สร้างโรงเรียน เป็นต้น จึงดูเป็นไม่ชวนให้ทำ. การเสียสละเพียงเท่านี้ในประเทศไทยเรามีคนอาจจะสละได้เป็นจำนวนหลายหมื่นคน
หากแต่ว่ากิจการอันนี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจดีสำหรับผู้พร้อมที่จะเสียสละเหล่านั้นเท่านั้น.
ทุนอันที่สอง
คือ กำลังน้ำใจ พวกเราได้กำลังน้ำใจกันมาจากไหน ท่านอาจทราบได้แล้วจากข้อความที่เขียนมาข้างต้น
ๆ. ทุนอันนี้ สำคัญยิ่งไปกว่าเงินหรือแรง เพราะถ้าไม่มีกำลังใจมุ่งหวังอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างแรงกล้า
และได้รับการสนับสนุนจากมิตรสหาย และเหตุการณ์บางอย่างอยู่เสมอแล้ว ก็ชวนให้เบื่อหน่าย.
ฉะนั้นการที่มีผู้อ่านหนังสือเพื่อหาความรู้ หรือเพื่อทราบข่าวกิจการของเราก็ตาม
เป็นการให้กำลังน้ำใจอย่างดีของเราอยู่ส่วนหนึ่ง ซึ่งเราขอขอบคุณโดยทั่วกัน.
พระดุลยพากย์สุวมัณฑ์
ข้าราชการระดับสูง อีกท่านหนึ่ง ซึ่งท่านพุทธทาสถือว่า เป็นสหายธรรม
ที่สำคัญมากเช่นกัน เพราะมีบทบาทช่วยเหลือ กิจการงานเผยแผ่
ของสวนโมกข์มาโดยตลอด |
 |
ทุนอันที่สาม
ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย ได้แก่ ผู้กล้ารับภาระจัดการเป็นตัวยืนโรง ถ้าไม่มีใครทำหรือใครช่วยก็ยินดีที่จะทำไปคนเดียวเรื่อย
ๆ ไม่ยอมเลิกล้ม ได้เท่าใดก็เอาเท่านั้น ซึ่งมีความสำคัญในข้อที่ว่า คนที่คอยให้ทุนหรือกำลังใจนั้น
มิใช่ได้มาทำด้วยได้.
ต่อเมื่อทุนมีครบพร้อมทั้งสามประการดังกล่าวมา
กิจการก็ก่อรูปและดำเนินไปได้ สำหรับงานประเภทนี้ ซึ่งเราอาจกล่าวได้เต็มปากว่า
ไม่เป็นงานที่ชวนให้ทำตามธรรมชาติ เหมือนงานที่ได้รับค่าจ้างรางวัลตรง
ๆ เสียเลย. ฉันขอแสดงความหวังเป็นอย่างมากว่า เพื่อนพุทธบริษัทผู้ใดที่ตั้งใจจะจัดงานตามแบบนี้ขึ้น
ควรจะรวมทุนทั้งสามประการนี้ให้ครบถ้วนเสียก่อน การกุศลชนิดที่ไม่มีค่าจ้างหรือเงินเดือนนี้
ซึ่งความจริงไม่ใช่เป็นของท่าน แต่เป็นของชาติและศาสนา จึงจะดำเนินไปได้
ไม่มากก็น้อย.
ในที่สุด
ขอสรุปการเล่าอันยืดยาวของฉันด้วยถ้อยคำสั้น ๆ ว่า พวกเรากำลังได้รับความพอใจในงานที่ทำ
มีความกล้าหาญรื่นเริง เป็นสุขสบายดีอยู่ทั่วกันทุกคน. และตั้งใจที่จะทำหน้าที่ของเราเรื่อย
ๆ ไปไม่ว่าสถานการณ์ของโลกจะเปลี่ยนไปอย่างใด.
ตอน ๑ ๒
๓ ๔
๕ ๖
๗
*บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์
พุทธสาสนา เมื่อปี ๒๔๘๖ และได้มีการพิมพ์ใหม่อีกอย่างน้อย ๔ ครั้ง และชื่อบทความไม่สู้จะตรงกันนัก
เมื่อจะตีพิมพ์ใหม่ในครั้งนี้ ได้ไปเรียนปรึกษาท่านผู้เขียน ท่านพอใจจะให้ชื่อว่า
"สิบปีในสวนโมกข์" ดังที่ปรากฏอยู่นี้
ส่วนเนื้อเรื่องภายในคงไว้ตามเดิมทุกประการ
และเนื่องจากบทความมีขนาดยาวมากจึงได้จัดแบ่งเป็น
๗ ตอน เพื่อความสะดวกรวดเร็วในการเข้าชม -- กลุ่มพุทธทาสศึกษา
|